Jakiś czas temu było głośno o wykorzystywaniu służbowych środków trwałych do celów prywatnych. Wtedy orzeczenia były różne, w zależności od sprawy. Ostatnio sądy zajmowały się podatkiem od pączków… Nigdy jednak urzędy skarbowe i sądy nie weszły na taki poziom abstrakcji.

Jakie było uzasadnienie dla płacenia podatku od „służbowego” wykorzystywanego służbowo? Otóż, sprawa dotyczyła zatrudnionych na tzw. kontrakty menedżerskie. Jeśli menedżer używałby np. swojego prywatnego samochodu, to mógłby wynegocjować lepsze wynagrodzenie, od którego zapłaciłby oczywiście podatek. Dostaje samochód służbowy, więc podatek też się należy!

Wyrok dotyczy konkretnej, rozpatrywanej przez NSA sprawy, ale i tak urzędy skarbowe będą się na niego powoływały, żeby ściągać dodatkowe daniny. Trudno powiedzieć, na jaką skalę ten proceder się rozwinie.

Absurd. Najbardziej spodobał mi się komentarz, że w takim wypadku pilot powinien płacić podatek od używania służbowego samolotu… może pójdźmy dalej – niech żołnierz płaci za karabin, sprzątaczka za miotłę itd.

Od 2013 roku można z czystym sumieniem wysyłać faktury e-mailem. Wcześniej też było to możliwe, ale trzeba było uzyskać pisemną (albo elektroniczną) zgodę nabywcy na tego typu format faktury.

Obecnie domyślnie przyjmuje się, że zgadzamy się na otrzymywanie faktur elektronicznych. Można oczywiście nie wyrazić zgody na nie i wtedy sprzedawca musi wysłać papier.

Trzeba pamiętać o wszystkich cechach faktury – przy formie elektronicznej trzeba zachować integralność, autentyczność i czytelność faktury.

W praktyce – można wysłać fakturę w formacie pdf – bo nie da się tam nic zmienić. Przesłanie jej np. w formie arkusza kalkulacyjnego jest bez sensu (nabywca mógłby sobie w niej pozmieniać np. kwoty).

Pamiętam, jak lata temu za rewolucyjne uważano zniesienie konieczności podpisywania faktur – przez nabywców (!) i sprzedawców. Świat się zmienia, zmienia się księgowość i nie da się od tego uciec. Szkoda tylko, że zmiany w dobrym kierunku są raczej symboliczne i nieliczne – poza tym biurokracja rozrasta się, że hoho!